Słownik stomatologiczny – Bruksizm 

Bruksizm jest chorobą, która objawia się okresowym zgrzytaniem zębami. Najczęściej występuje we śnie i trwa nie dłużej niż 10-15 sekund. W miarę postępu choroby kilka ataków może nastąpić z dnia na dzień. Przewlekłemu przebiegowi towarzyszy patologiczne usunięcie powierzchni zębów, nadwrażliwość, skłonność do rozwoju próchnicy i zapalenia ozębnej.

Jak bruksizm tłumaczy stomatolog?

Zgrzytanie zębami objawia się w wyniku skurczu mięśni żujących, zaciskania szczęk i ich silnego ruchu. Cechą choroby jest to, że występuje ona mimowolnie. Zdarza się to częściej podczas snu, ale u niektórych osób występuje także podczas dnia. W pierwszym przypadku choroba jest określana, jako bruksizm, w drugim bruksomania.

Objawy bruksizmu

Zgrzytanie zębami we śnie jest główną oznaką bruksizmu. Najczęściej dana osoba sama nie zauważa tego objawu, ale informacje uzyskane od rodziny stają się podstawą do wizyty u stomatologa. Nocą choroba objawia się krótkotrwałymi atakami zgrzytania zębami, nadmiernym napięciem mięśni żucia. Możliwe jest również zwiększenie ciśnienia krwi i przyspieszenia akcji serca podczas ataku.

W ciągu dnia pojawiają się pośrednie objawy bruksizmu, które również mogą być podstawą diagnozy. Należą do nich: bóle głowy, zawroty głowy, senność i zmęczenie, bóle skroniowo-żuchwowe, zmęczenie mięśni żucia. Z długim przebiegiem choroby: patologiczne ścieranie powierzchni zębów, zwiększona wrażliwość zębów, pojawianie się odprysków i pękanie szkliwa.

Możliwy jest rozwój zapalenia przyzębia, w wyniku, którego zęby zaczynają się ruszać i wypadać. Podczas ataku bruksizmu może nastąpić uszkodzenie, pęknięcie lub całkowite złamanie protez. Nocne zgrzytanie zębami to nie tylko problem stomatologiczny. Pacjenci cierpiący na regularne napady bruksizmu rozwijają dysfunkcję stawu skroniowo-żuchwowego. W tym obszarze występują bolesne odczucia, które nasilają się podczas ruchu szczęki, podczas rozmowy lub jedzenia. Ból może rozprzestrzeniać się nie tylko w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego, ale także w obrębie szyi i ramion. W niektórych przypadkach trwałe szlifowanie zębów powoduje uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej. U takich osób chorobie towarzyszy zapalenie dziąseł.

Leczenie bruksizmu

Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie, biorąc pod uwagę dane diagnostyczne i wiek osoby. U dzieci w wieku poniżej 6-7 lat choroba nie wymaga interwencji. Dziecko jest monitorowane przez stomatologa, ale w większości przypadków wszystkie objawy znikają same, bez leczenia. U dorosłych, gdy wykrywane są oznaki bruksizmu, zalecane są kompleksowe metody leczenia. Schemat leczenia może obejmować kilka obszarów: korekcja zgryzu i eliminacja wad dentystycznych, terapia lekowa, psychoterapia, techniki relaksacyjne, masaż leczniczy.

Na pierwszym etapie ważne jest, aby wyeliminować wszystkie problemy stomatologiczne, które mogą powodować skurcze mięśni żucia. Współczesna medycyna umożliwia korygowanie za pomocą sztywnych urządzeń mocujących, które pomagają również w anomalii lokalizacji poszczególnych zębów. Brakujące fragmenty są z powodzeniem zastępowane przez protezy lub implanty, które stomatolog dobiera indywidualnie. Można również potrzebować selektywnego szlifowania powierzchni zębów.  Osoby chore na bruksim powinny regularnie zgłaszać się na wizyty do stomatologa, który obejmie pacjenta kompleksowym leczeniem zapobiegając dużym uszkodzeniom zębów.

Wydaje Ci się, że cierpisz na bruksizm? Skontaktuj się ze stomatologiem na Wilanowie!

Przez addmin1gfd$ Uncategorized 0 komentarze/y

0 komentarze/y

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *